Mają nieoceniony wpływ na serce i pracę układu krwionośnego. Figi, bo o nich mowa, są tak naprawdę typem kwiatu, nie zaś owocem drzewa figowego. Z którym krajem kojarzy nam się figa? Z pewnością z Turcją, Grecją czy Chorwacją, ale też z Włochami, gdzie Polacy wyjeżdżają przecież bardzo często.
Dlaczego figa to najlepszy owoc na jesień? Tylko trzy świeże figi pokrywają 10% naszego dziennego zapotrzebowania na witaminę B6, a dodatkowo zawierają potas i błonnik. Pochodzący z Azji Mniejszej figowiec jest pierwszym wspomnianym w biblijnej opowieści o Adamie i Ewie. Niektórzy sugerują nawet, że to figa a nie jabłko, choć czasami mówi się też o granacie, była zakazanym owocem, którego spróbowała Ewa. Według legend ateńskich, grecka bogini Demeter podarowała ludzkości figę, by osłodzić nadciągającą jesień i to właśnie na przełomie lata i jesieni odbywają się zbiory tych owoców. Figowce nie owocują w tym samym czasie, dlatego owoce muszą być zbierane ręcznie, co ma wpływ na ich cenę. Warto tu też wspomnieć o szczególnej symbiozie łączącej winogrona i drzewa figowe – te ostatnie są sadzone często na skrajach plantacji tak, by chronić kruchą winorośl przed wiatrem. Po figę prosto z drzewa możemy sięgnąć w Turcji, Grecji, Chorwacji, czy Włoszech, gdzie wg statystyk Travelplanet.pl, jeździmy praktycznie najczęściej.
Wyjątkową słodycz fig można wykorzystywać w wielu daniach, oto przepisy pełne tych owoców.
Przystawka po włosku
Włosi mają do fig szczególne podejście, a owoc ten obecny jest zarówno w daniach słodkich jak i obiadowych. Nic dziwnego, gdyż uznawany jest tam powszechnie za symbol płodności. Według mitów rzymskich, Włosi zawdzięczają figi Bachusowi, bogu wina a na Bachanaliach ku jego czci, kobiety zakładały girlandy z suszonych fig. Na przystawkę – sałatka z rukoli i fig pobudzająca zmysł smaku.
Składniki: 6-8 świeżych fig, przekrojonych na połówki 300 gramów świeżej rukoli 50 gramów siekanych orzechów włoskich 50 gramów sera gorgonzola w kawałkach
Przygotowanie: W salaterce delikatnie mieszamy listki rukoli, posiekane orzechy, połówki fig i kawałki gorgonzoli. Osobno łączymy ze sobą składniki dressingu i dodajemy do sałatki.
Obiad w marokańskich smakach
Danie główne pochodzi z kuchni marokańskiej, lubiącej łączyć wyraziste i skrajne smaki. Kumin (kmin rzymski), kolendra, mięta, harissa, wszystkie odmiany papryki, daktyle, szafran i cynamon, pojawią się w większości tamtejszych dań. Do tych barw smakowych dołącza często właśnie figa (el karmoussa), która w tym kraju jest mniejsza, z bardziej zielona skórką, ale za to jeszcze słodsza. Na obiad – marokański kurczak z figami.
Przygotowanie: Udka nacieramy solą i pieprzem. Na patelni rumienimy je z obu stron na oliwie. Przekładamy do brytfanki. W osobnej misce przygotowujemy zalewę z pozostałych składników i przypraw. Zalewę mieszamy i zalewamy udka. Dusimy pod przykryciem na małym ogniu przez 1,5 godziny, od czasu do czasu zdejmując przykrycie do odparowania i zgęstnienia sosu. Świetnie smakuje z kaszą kuskus lub ryżem.
Podwieczorek w dalmackim stylu
Przepis na Dalmatinska kolac od smokvi, czyli tartę ze świeżymi figami, jest szczególnie popularny w Chorwacji i krajach byłej Jugosławii. Ten wyjątkowo słodki deser znają wszyscy ci, którzy chociaż raz odwiedzili Dalmację, krainę na wschodnim wybrzeżu Adriatyku o wyjątkowo śródziemnomorskim klimacie. Na deser – chorwacka tarta z figami.
Przygotowanie: W dużej misce łączymy cukier, mąkę i kawałki masła. Dodajemy żółtko, łyżkę śmietany i zagniatamy w kulę. Owijamy folią spożywczą i zostawiamy w lodówce na 2 godziny. Następnie rozwałkujemy i przenosimy do formy i ponownie odstawiamy do lodówki na 30 minut. Rozgrzewamy piekarnik do 350 stopni, przykrywamy tartę papierem do pieczenia i pieczemy przez 10-12 minut. W tym czasie, w małym rondelku łączymy śmietanę z miodem i podgrzewamy do rozpuszczenia miodu. Odstawiamy z ognia na 5 minut. Następnie mieszamy figi z miodem i śmietaną i przekładamy na wierzch tarty. Pieczemy przez 25 minut w temperaturze 200 stopni. Przed usunięciem formy, poczekajmy około 10 minut.
Ta pizza jest jedną z najłatwiejszych, a jednocześnie najsmaczniejszych. Jedyna trudność to "lepienie pieroga", ale nawet niekształtna smakuje znakomicie.»